Gdyby „Blade Runner” był filmem o poligrafii, finałowy tekst Roya Batty’ego brzmiałby jakoś tak:

„Widziałem rzeczy, którym wy, ludzie, nie dalibyście wiary. Kolorowe rastrowane mechanicznie szklane płyty do naświetlania separacji druku barwnego. Spoglądałem na ręcznie malowane liternictwo w projektach opakowań. Wszystkie te chwile rozpłyną się w czasie, jak łzy w deszczu. Czas na…”

KOLOR

Rzecz podstawowa, jednocześnie ulotna i subiektywna, mimo prób obiektywizacji za pomocą profili ICC, parametrów CIElab, RGB, CMYK i wielu innych narzędzi; zjawisko badane, mierzone i analizowane na wiele sposobów.
Bez względu na źródła, definicje, opisy i parametry kolor w końcu dociera do nas – do każdego z osobna, do naszych oczu, bez możliwości porównania, czy widzimy to samo i tak samo. Nie mamy interfejsów pozwalających zestawić postrzeganie tego samego koloru przez projektanta, drukarza i odbiorcę projektu. Czasem generuje to niespodziewane łańcuchy mailowych komentarzy, korekt, zmian do korekt, i wersji alternatywnych do już zmienionych wariantów po korekcie.
Wykorzystując nieoczekiwany efekt uboczny prostego zabiegu okulistycznego, czyli wymiany soczewki w oku z zaćmą, dostałem szansę porównania, jak różne może być widzenie tego samego obrazu, w identycznych warunkach świetlnych.

Wpływ medykamentów na widzenie barw

Wpierw, przy okazji przygotowań do zabiegu, zauważyłem zakłócenia w odbiorze widzianych kolorów, które wystąpiły one po kontakcie z chemią, jaką z pewnością są środki używane przy badaniach wzroku, oraz dodatkowymi czynnikami fizycznymi, jak np. silne światło, być może o niestandardowym widmie.
W tej samej chwili – czarne i ciemne elementy pola widzenia zzieleniały, a świecące na ich tle kolorowe, zwłaszcza czerwone, światła uległy wręcz „przesterowaniu”. Jednocześnie obszary rozświetlone zostały silnie przebarwione w kierunku magenty przy deficycie składnika żółtego (używam konstrukcji CMYK, gdyż tak jest najłatwiej opisać zapamiętane zmiany).

Efekt trwał, ze zmienną intensywnością 5-6 godzin od momentu badań, z apogeum ok. drugiej – trzeciej godziny.

Widzenie po zabiegu zaćmy

A po zabiegu – kilka dni dostosowywania się organizmu do nowego elementu i spodziewana poprawa widzenia zoperowaną soczewką została wzbogacona wartością dodaną – porównaniem widzenia nową soczewką i drugim, też czekającym na zabieg okiem.
Kwestie poprawy ostrości widzenia są oczywiste i nie wymagające komentarzy, w końcu po to się te zabiegi przeprowadza. Ale odbiór barw to coś innego, o czym się na ogół nie wspomina.

Zaczynam rozumieć 18 wersji kolorystycznych druku projektu z drewnem w tle, wystarczy że jedna z osób naprzemiennie akceptujących kolejne wersje druków miałaby początki problemów ze wzrokiem, nawet w codzienności nieodczuwalnych, a już ping-pong „więcej magenty, mnie żółtego” vs „odwrotnie, jest zbyt czerwone” jest uzasadniony.
Oby te spostrzeżenia były trochę ostrzeżeniem, trochę wyjaśnieniem dziwnych i niezwykłych rozbieżności w kolorystyce produkcji…

Uwagi spisał ARTUR.

Tekst jest redakcją postów opublikowanych na autorskim koncie LinkedIn.